Freedom of Expression

By Sun Narin

Sun Narin is concerned that the Cambodian government is tightening its state constraints on personal and press freedoms Press Freedom Day will be celebrated around the world on May 3, but if we are being honest, Cambodian citizens don’t have much to cheer about. Freedom of speech and the freedom of the media seem to be deteriorating despite the insistence of foreign donors that the government increases transparency and respect democratic human rights.

In a recent example, officials from the Ministry of Information ordered Sombok Khmom radio to no longer rent their studio to Khmer Post Radio, a local news programme that often covers social issues around development such as deforestation and land disputes. The government was quoted by Radio Free Asia saying that the reason that the program was cancelled is because it failed to acquire approval from the Ministry before broadcasting. It is clear that traditional media outlets still feel the same anti-opposition pressure form the government that they have for decades. A more interesting struggle, however, is the government’s meddling in journalism and political commentary taking place on the internet.

In February of this year, according to the Phnom Penh Post, the government ordered some internet service providers such as Metfone and Ezecom to block the blog KI-Media, which posts Cambodia-related content and hosts discussions on Cambodian current events that are often highly critical, and sometimes slanderous, of government officials. Mao Chakrya, the director general of the Ministry of Posts and Telecommunications initially said that no such decree was ever made, but an email from one of his subordinates revealed that some companies had, in fact, been asked for their “cooperation” in blocking access to KI-Media, and thanked in advance for their compliance.

In an email about the confusion, Information Minister Khieu Kanharith said that the government was committed to protecting political speech online, despite the role that social media and online authors have played in recent uprisings across the Middle East, but if the actions of some government officials is any indication, there is concern within the ruling Cambodian People’s Party over the impact that online opposition voices might have on Cambodian politics.

Ou Virak, president of the Cambodian Centre for Human Rights, said in a statement that the site’s blockage “is clear evidence that the government is working to ensure that online democratic space is policed and controlled in much the same way as traditional forums for communicating ideas and criticisms”. Most journalists working for traditional media outlets in Cambodia have learned to practice self-censorship, or else share the fate of outspoken critics in the media such as Ros Sokhet, who has been in and out of court, and prison, for his abiding opposition to the CPP and other powerful figures allied with the government. In an interview with the Post, Ou Virak said the government fears “the creation of a digital democracy which permits the sharing of grievances, criticisms and opinions which run counter to [their own].”

The occurrences of the government taking action on these concerns are few, but the critical nature of the sites that has been affected suggests purposeful censorship on the part of government officials. A new criminal code, which began to be enforced in December, includes 672 articles, more than 20 of which were related to journalism. According to civil society groups and opposition lawmakers, the new laws run counter to their efforts to make Cambodia a truly democratic space.

The Cambodian Center for Human Rights (CCHR), in a statement to local press, said that the new criminal code’s provisions for defamation “jeopardize the constitutionally guaranteed right to freedom of expression” and called on the government to apply international standards to their freedom of speech laws. According to a March, 2011 report from Radio France International, 40 journalists from 24 media outlets in Cambodia appealed to the government to expand the freedoms guaranteed to individuals and the press, fearing the current law would allow for discrimination against voices that the government wants to silence.

If Cambodia is going to be taken seriously by other democracies, human rights and democratic liberties must be protected by the government. Crimes such as defamation, disinformation or inciting social unrest need to have clear definitions that do not allow authorities to suppress dissenting voices for their own interests. Journalism is often called the cornerstone of democracy. In Cambodia’s case, democracy has been built on shaky foundation that is now weaker than ever. Democracy can not function with one party, and representing the interests of the people can not happen if people are scared to speak. In Cambodia, and in countries around the world, the government’s refusal to accept or respond to constructive criticism is the greatest obstacle standing in the way of true democratic development.

ដោយ ស៊ុន​ ណារិន

ទិវាសិទ្ធិសេរីភាពសារព័ត៌មាននឹងត្រូវប្រារព្ធឡើងទូទាំងពិភពលោកនៅថ្ងៃ៣ខែឧសភា ប៉ុន្តែបើ

យើងនិយាយដោយស្មោះត្រង់ ប្រជាជនខ្មែរមិនសូវជាមានសិទ្ធិក្នុងការអបអរសាទរ។ សេរីភាពក្នុង

ការបញ្ចេញមតិ និងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយហាក់ដូចជាធ្លាក់ចុះទោះបីជាមានការទទូចសុំពីសំណាក់ម្ចាស់

ជំនួយបរទេសដែលសុំអោយរដ្ឋាភិបាលបង្កើនតម្លាភាព និងការគោរពសិទ្ធិមនុស្សបែបប្រជាធិប

តេយ្យ។ ជាឧទាហរណ៍ មន្រ្តីក្រសួងព័ត៌មានបានបញ្ជាវិទ្យុសំបុកឃ្មុំឈប់ជួលម៉ោងអោយវិទ្យុប៉ុស្តិ៍

ខ្មែរដែលមានកម្មវិធីទាក់ទងនឹងបញ្ហាសង្គមជុំវិញការអភិវឌ្ឍ បញ្ហាដីធ្លី និងការកាប់បំផ្លាញព្រៃឈើ

ជាដើម។ រដ្ឋាភិបាលត្រូវបានស្រង់សម្តីដោយវិទ្យុអាស៊ីសេរីថា មូលហេតុដែលបញ្ជាកុំអោយជួល

ម៉ោងដោយសារតែវិទ្យុមិនបានទទួលការយល់ព្រមពីក្រសួងព័ត៌មានមុនពេលជួលកម្មវិធី។

វាច្បាស់ណាស់ថា ស្ថាប័នដែលធ្វើការទៅលើប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយតាំងពីមុនមក នៅតែមានគំនាប

ពីរដ្ឋាភិបាលដូចគ្នាប្រឆាំងនឹងបក្ខប្រឆាំង។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការប្រឹងប្រែងជ្រៀត

ជ្រែកដែលគួរអោយចាប់អារម្មណ៍មួយរបស់រដ្ឋាភិបាលនៅក្នុងសារព័ត៌មាន និងការអធិប្បាយ

នយោបាយនៅលើប្រព័ន្ធអ៊ិនធឺណែតនៅតែមាននៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។

យោងតាមការសែតភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍ដែលចេញផ្សាយ កាលពីខែកុម្ភៈឆ្នាំនេះ រដ្ឋាភិបាលបានបញ្ជា

អោយអ្នកផ្គត់ផ្គង់ប្រព័ន្ធអ៊ិនធឺណែតដូចជា Mefone និងEzecom អោយបិទប្រព័ន្ធអ៊ិនធឺណែត

ខេអ៊ីមេដាដែលមានមាតិកា និងការពិភាក្សាលើព្រឹត្តិការណ៍ដែលរិះគន់យ៉ាងខ្លាំងលើរដ្ឋាភិបាល

ហើយពេលខ្លះត្រូវបានប្តឹងពីសំណាក់រដ្ឋាភិបាល។

លោកម៉ៅ ចរិយា ប្រធាននាយកដ្ឋានប្រៃសណីយ៍ និងទូរគមនាគមន៍បាននិយាយថា គ្មានការចេញ

ក្រឹតណាមួយអោយបិទទេ ប៉ុន្តែអ៊ីម៉េលដែលទទួលបានតាមរយៈមន្រ្តីនៃក្រសួងបានអោយដឹងថា

មានក្រុមហ៊ុនខ្លះត្រូវបានសុំអោយបិទវេបសាយខេអាយមេដាពិតមែន។ នៅក្នុងអ៊ីម៉េលមួយទៀត

លោក ខៀវ កាញ្ញ៉ារិទ្ធិ រដ្ឋមន្រ្តីក្រសួងព័ត៌មានបានមានប្រសាសន៍ថា រដ្ឋាភិបាលបានប្តេជ្ងាការពារ

ការបរិយាយតាមអ៊ិនធឺណែត ទោះបីជាប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គម និង អ្នកសរេសរ បានដើរតួនាទី

នៅក្នុងចលាចលថ្មីទូទាំងមជ្ឈិមបូពាហ៍ ប៉ុន្តែបើមានសញ្ញាណនៃវិធានការរបស់រដ្ឋាភិបាល គណ

បក្សប្រជាជនកម្ពុជា មានការបារម្ភទៅលើឥទ្ធិពលដែលគណបក្សប្រឆាំងបានលើកឡើងតាម

ប្រព័ន្ធអ៊ិនធឺណែត។

ប្រធានមជ្ឈមណ្ឌលសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជា បាននិយាយនៅក្នុងលិខិតមួយថា ការបិទវេបសាយគឺជា

ភស្តុតាងមួយបង្ហាញថា រដ្ឋាភិបាលកំពុងតែធ្វើការដើម្បីធានាថា ប្រព័ន្ធOnlineតាមន័យប្រជាធិប

តេយ្យ ត្រូវបានគ្រប់គ្រងដូចគ្នាទៅនឹងវេទិការសាធារណៈសម្រាប់ទំនាក់ទំនងគំនិត និងការរិះគន់។

អ្នកកាសែតភាគច្រើនដែលកំពុងតែធ្វើការតាមក្រុមហ៊ុនប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយបែបបុរាណនៅក្នុងប្រទេ

សកម្ពុជាបានរៀនក្នុងការអនុវត្តការត្រួតពិនិត្យមុនពេលបោះផ្សាយដោយខ្លួនឯង ទោះបីជាពួកគាត់

មានជោគវាសនាដូចជាអ្នករិះគន់មិនសំចៃទៅលើរដ្ឋាភិបាលដូចជាលោក រស់ សុឃិត។

នៅក្នុងការសំភាសន៍ជាមួយនឹងប៉ុស្តិ៍ លោកអ៊ូ វីរៈមានប្រសាសន៍ថា រដ្ឋាភិបាលខ្លាចថា ការបង្កើត

ប្រជាធិបតេយ្យតាមប្រព័ន្ធឌីជីតាល់ដោយអោយមានការរិះគន់ និងការបញ្ចេញមតិដែលប្រឆាំងទៅ

នឹងពួកគេ។ ការមានឡើងនៃរដ្ឋាភិបាលដែលចាត់វិធានការទៅលើការព្រួយបារម្ភទាំងនេះមាន

ចំនួនតិចតួច ប៉ុន្តែវេបសាយដែលរិះគន់បានលើកឡើងពីការត្រូតពិនិត្យមុនពេលផ្យាយទៅលើ

ផ្នែកនៃមន្រ្តីរដ្ឋាភិបាល។

ក្រមព្រហ្មទណ្ឌថ្មីមួយត្រូវបានចូលជាធរមាននៅខែធ្នូ ឆ្នាំមុន ដែលមាន៦៧២​មាត្រា ក្នុងនោះមាន

ប្រហែលជា២០មាត្រាទាក់ទងនឹងសារព័ត៌មាន។ យោងតាមសង្គមស៊ីវិល និងតំណាងរាស្រ្តគណ

បក្សប្រឆាំងបានអោយដឹងថា ច្បាប់ថ្មីនេះប្រឆាំងនឹងការប្រឹងប្រែងរបស់អ្នកកាសែតក្នុងការធ្វើ

អោយប្រទេសកម្ពុជាក្លាយជាប្រទេសប្រជាធិបតេយ្យពេញលេញមួយ។ មជ្ឈមណ្ឌលសិទ្ធិមនុស្ស

កម្ពុជាបាននិយាយនៅក្នុងសារព័ត៌មានក្នុងស្រុកថា បញ្ញត្តិក្រមព្រហ្មទណ្ឌថ្មីនេះសម្រាប់ការបរិហា

កេរ្តិ៍ ធ្វើអោយមានគ្រោះថ្នាក់ដល់សិទ្ធិនៃការបញ្ចេញមតិ ហើយបានអំពាវនាវអោយរដ្ឋាភិបាលអនុ

វត្តបតាមកម្រិតស្តង់ដារអន្តរជាតិនៃច្បាប់ការបញ្ចេញមតិ។ច្បាប់ថ្មីនឹងធ្វើអោយមានការរើសអើង

ប្រឆាំងនឹងការបញ្ចេញមតិដែលរដ្ឋាភិបាលចង់ធ្វើអោយស្ងៀមស្ងាត់។

ប្រសិនបើប្រទេសកម្ពុជានឹងត្រូវបានធ្វើឡើងដោយប្រុងប្រយ័ត្នដោយប្រទេសប្រជាធិបតេយ្យ សិទ្ធិ

មនុស្ស និងសេរីនិយមប្រជាធិតេយ្យត្រូវតែបានការពារដោយរដ្ឋាភិបាល។ ឧក្រិដ្ឋកម្មដូចជាបទបរិ

ហាកេរ្តិ៍ ការផ្តល់ព័ត៌មានមិនពិត ឬក៏ការបំផុសអោយមានចលាចលសង្គម ត្រូវតែមាននិយមន័យ

ច្បាស់លាស់ដែលមិនអនុញ្ញាត្តិអោយអជ្ញាធរគាបសង្កត់ប្រឆាំងនឹងសម្លេងដើម្បីតែផលប្រយោជន៍

ខ្លួនឯង។ សារព័ត៌មានត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាស្នូលសំខាន់នៃប្រព័ន្ធប្រជាធិបតេយ្យ។ ក្នុងករណី

កម្ពុជា ប្រជាធិបតេយ្យត្រូវបានគេកសាងឡើងលើមូលដ្ឋានទន់ខ្សោយនៅឡើយ។ ប្រជាធិបតេយ្យ

មិនអាចដើរតួនាទីជាមួយភាគីមួយទេ ហើយតំណាងប្រយោជន៍របស់ប្រជាជនមិនអាចកើតមាន

ឡើងប្រសិនបើប្រជាជនខ្លាចក្នុងការនិយាយ។ ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ហើយក៏ដូចជាប្រទេសដទៃទៀត

ទូទាំងពិភពលោក ការបដិសេដរបស់រដ្ឋាភិបាលក្នុងការទទួល ឬក៏ឆ្លើយតបនឹងការរិះគន់ដើម្បី

ស្ថាបនា គឺជាឧបសគ្គយ៉ាងធំក្នុងការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយប្រជាធិបតេយ្យ។

វិទ្យុអាស៊ីសេរីបានចុះផ្សាយបទយកការណ៍មួយកាលពីខែមិនា ឆ្នាំ២០១១ អំពីអ្នកកាសែត៤០នាក់

មកពីស្ថាប័នកាសែតទាំង២៤ទូទាំងប្រទេសបានអំពាវនាវអោយរដ្ឋាភិបាលពង្រីកសិទ្ធិសេរីភាពដើម្បីធានាដល់បុគ្គល និងសារព័ត៌មាន ដោយខ្លាចថាច្បាប់សព្វថ្ងៃនឹងអនុញ្ញាតអោយមានការរើស

អើងប្រឆាំងនឹងការបញ្ចេញមតិដែលរដ្ឋាភិបាលចង់ធ្វើមានភាពស្ងប់ស្ងាត់។

ប្រសិនបើប្រទេសកម្ពុជានឹងត្រូវបានធ្វើឡើងដោយប្រុងប្រយ័ត្នដោយប្រទេសប្រជាធិបតេយ្យ សិទ្ធិ

មនុស្ស និងសេរីនិយមប្រជាធិតេយ្យត្រូវតែបានការពារដោយរដ្ឋាភិបាល។ ឧក្រិដ្ឋកម្មដូចជាបទបរិ

ហាកេរ្តិ៍ ការផ្តល់ព័ត៌មានមិនពិត ឬក៏ការបំផុសអោយមានចលាចលសង្គម ត្រូវតែមាននិយមន័យ

ច្បាស់លាស់ដែលមិនអនុញ្ញាត្តិអោយអជ្ញាធរគាបសង្កត់ប្រឆាំងនឹងសម្លេងដើម្បីតែផលប្រយោជន៍

ខ្លួនឯង។ សារព័ត៌មានត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាស្នូលសំខាន់នៃប្រព័ន្ធប្រជាធិបតេយ្យ។ ក្នុងករណី

កម្ពុជា ប្រជាធិបតេយ្យត្រូវបានគេកសាងឡើងលើមូលដ្ឋានទន់ខ្សោយនៅឡើយ។ ប្រជាធិបតេយ្យ

មិនអាចដើរតួនាទីជាមួយភាគីមួយទេ ហើយតំណាងប្រយោជន៍របស់ប្រជាជនមិនអាចកើតមាន

ឡើងប្រសិនបើប្រជាជនខ្លាចក្នុងការនិយាយ។ ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ហើយក៏ដូចជាប្រទេសដទៃទៀត

ទូទាំងពិភពលោក ការបដិសេដរបស់រដ្ឋាភិបាលក្នុងការទទួល ឬក៏ឆ្លើយតបនឹងការរិះគន់ដើម្បី

ស្ថាបនា គឺជាឧបសគ្គយ៉ាងធំក្នុងការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយប្រជាធិបតេយ្យ។

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s